Ruimte en tijd om te leren

board-784355_1280Een leerproces heeft in principe vier fases.

Allereerst ben je onbewust onbekwaam. Je weet nog niet wat je niet weet of kunt. Als je een klein kind bent dan weet je nog niet dat je niet kunt autorijden. Je hebt nog niet geleerd dat je dat later kunt leren als je 18 bent (of 16 inmiddels?!). Je mist er niets aan en het houdt je niet bezig.

Als je ouder wordt dan merk je op dat je oudere broer of zus een rijbewijs haalt en dat jij dat straks ook mag gaan doen als je de juiste leeftijd bereikt. Je weet dat je iets niet kunt en daarmee ben je bewust onbekwaam. Dit is de fase waarin je de keuze maakt om wel of geen lessen te nemen en je rijbewijs te halen. Dit is ook de fase van de eerste lessen waarbij je erg aanloopt tegen dat wat je nog niet kunt. Dit is de vervelendste fase omdat je wel weet of ziet hoe het moet maar het je zelf nog niet lukt.

Na oefening leer je vervolgens de auto beheersen, je krijgt meer inzicht in het verkeer en je hebt het spiegelkijken onder controle. Je mag examen doen en je haalt je rijbewijs. Je mag nu zelf een auto besturen en voelt je natuurlijk geweldig! Toch moet je nog erg opletten wat je doet en in de andere auto(‘s) waarin je gaat rijden moet je eerst weer flink wennen en je hoofd erbij houden. Je bent nu bewust bekwaam.

Als je dan een jaar later op je kilometerteller kijkt en ziet dat die toch best al veel verder staat kun je vast concluderen dat het autorijden al veel gemakkelijker is. Je hoeft niet meer bij elke handeling na te denken, het schakelen gaat vanzelf en je vaste routes zitten al helemaal in je systeem.
Je bent onbewust bekwaam geworden.

Wanneer je deze fase hebt bereikt kun je ook best weer eens even teruggeworpen worden als je bijvoorbeeld een slipcursus gaat doen. Je moet je dan eerst weer bewust bekwamen tot je de nieuwe techniek onder de knie hebt.

Met name de tweede fase van dit leerproces, het bewust onbekwaam zijn, is een erg vervelende  tijd. Je weet of ziet hoe het moet maar je kunt het nog niet. Hier is het belangrijk om te oefenen. De vraag is: gun jij jezelf het oefenen? Of moet jij alles in één keer kunnen?

Een mooi voorbeeld hiervan is hoe kinderen leren pakken, kruipen, lopen etc.. Als ze bij de eerste tegenslag op zouden geven dan zouden ze nooit iets leren. Een kind gaat door, net zolang tot het lukt. Je hebt dus al bewezen dat je kunt oefenen (je kunt toch lopen en praten?), gun jezelf dat ook nu je volwassen bent!

Door dit leerproces te kennen en te herkennen wordt het vaak al wat gemakkelijker om jezelf de ruimte te geven. Door te erkennen dat er een fase is waarin het best moeilijk is, maak je het jezelf al gemakkelijker en geef je jezelf de ruimte om te leren. Daardoor kun je milder zijn voor jezelf.

Veel leerplezier!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *